به کوچه باغ دل من خوش آمدی ای دوست
دل نوشته های من

   بِرُو مي  ور  بييش  مي  حال  و كار        مي  امسال ومي پارسالي  باهار

  ته  گو  مي  ور  دَني  تـا  كه  بَويني        مي دل بي ته شو و روز بي قرار

  وسته  اَمروز  و  فردا  كُردي  اندي          عزيزي  عـاشقي  چــاراي  نگــار

  هر روز صبح كه شِمه خرمِن دِمالُن        مي   چِشمُن    راهِدارِ  چــارويدار

   نه  يي  كاغذ  نه  يـي  پَيغُم   دييِني        چيير   مـي  درد  ته نكُني چــا ر

   اندي  آزار  ندين   اي  جُـن  دلبــر            مي  دنيـــا بي ته دُني  شو  تــار

  ته رِ قسم  بــه  جُن  تي  پير ،  مـار         يقدي   دي   هاكُـن   فكــر  اَما  رِ

   رفيقُن  نُمــزه  دارِنــده   امــا   دي          دِلِمُن خوش  به  تي قَول و   قرار

   امــا دي  يي  خــدا  دارمي   آخــر          ته  فكري   كـن  خودتي   روزگار

   قديمُــن  يي   مثل   گُمبيينه   كـــه        مي مار دي خُندنه وقتي به كار

   يكي  ير  ته  بَمير   كـه   تب   بَكنه          تي  احوال  بَدييــه  خــوار  و  زار

   عزيزم  هر  كسي  در  روز   سختي        وي دل  دَبو  تي وَر بَدُن تي  يار

 

 



ارسال در تاريخ پنجشنبه بیست و هفتم اسفند 1388 توسط علی مهرانی (نسیم)

اولین مرثیه سروده شده به زبان محلی  (بحر طویل )

منمه عزیز زهرا                           پسر علی اعلی                                   ببیمه یکه وتنها                          

وقتی که حسین عزیز دل زهرا  فقط از خواهش اون مردم بی وفای کوفه بیما کرببلا وی دور تا دور بیته لشگر رو کُرده به ابن سعد ، یزید و اون شمرِ ستمگر بُته ای مَردِم ناپاک جفاکار نَدُندی می پییر علییهِ اون شیر خدا حیدر ِ صفدر  می مارِ فاطمه ی زهرای اطهر  آخر این ظلم و جفا روا نییه به آلِ طاها

منمه عزیز زهرا                           پسر علی اعلی                                 ببیمه یکه وتنها                          

آخر این رسم ِ کَمین مذهب و دینه یکی رِ بخای بیا بَبو تی مِهمُن بکشی تیغ و دَوندی وی رو رِ او عجب از اینه ندارندی شِما مذهب و انصاف بدتر از شیطُن وای گروهِ خناس  خواهشم اینه فقط لحظه ی آخر هاکُنین رحم به این بی کس و بی یار زناکُن و وَچانه که همه هستنه ناموسِ پیمبر نورِچِشمُن و عزیرِدلِ زهرا   

منمه عزیز زهرا                           پسر علی اعلی                                 ببیمه یکه وتنها                          

ندُمه به چه گناه چییر شهید کُردِنی می برار ابالفضل دلیرو پهلوُنه ، می علمدار ، سپهدار هَمُن شیر ژیونه به چه جُرمی وی دوتا دستِ قَلم کُردنی و تیر بزانی وی دوتا چشمِ نَدُندی وی تا اون لحظه ی آخر این بییه ذکرِلبش برار برو  بَرس به دادم که  ته هستی ته فقط می سیدو سرورو آقا

منمه عزیز زهرا                           پسر علی اعلی                                  ببیمه یکه وتنها                          

بیشمه تا وی سری ور بُته ای برار تِه رِ خدا فقط خواهشم اینه مِنِ به خیمه نَبر تا که خجالت بَکشم از تی سکینه هَمُنی که دل غمینه چشم به راه تا وییر مِن بَبَرم او ایهالناس کُجه کس بدییه دو دس جدا بی مشکِ سقا

منمه عزیز زهرا                           پسر علی اعلی                                   ببیمه یکه وتنها                          

می عزیزُنِ شهید کُردنی از قاسم و عبداله و جعفر نَوجوانم علی اکبر نَوگُلِ شبهِ پیمبر کمرم دولا بَبییه وقتی که صدا بزا پییر بِرو بَرس به دادِم ندمه به چه گناه وی فرقِ پاک بَخورده شمشیر به خدا دامَنِتُنِ گیرنه آه دلِ لیلا

منمه عزیز زهرا                           پسر علی اعلی                                ببیمه یکه وتنها                          

 طفل شش ماهه چه کُرده بیتِمه تا دستمی سر که بوام شامی و کوفی طفلکم تشنا بَبییه کُرده مارشی بغل غش یی پریک او هادیین چییر شِمَی دلِ درِ تَش بزانی تیر وی حنجر دست و پا بزا می دستی سر بَبییه پرپر دُمه اینه به یقین که هستنی کافِرو ترسا

منمه عزیز زهرا                           پسر علی اعلی                     ببیمه یکه وتنها 

شِمَی همراهمه ای مَردِمِ ناپاک نوئین روز قیامت که اَما حسینِ نشناسمی و وره شهید کُردِمی از کین مِنمه عزیز حیدر نوه ی پاک پیمبر سومین اِمامِتُن به روز محشر بَکوشین منه به ضرب تیرو خنجر خون مِن خونِ خدا هسته همینِ بُته احمد وعده ی مِن و شِما روزِ قیامت از خدا خَمه که خوارتُن کُنه به کلِ دنیا 

منمه عزیز زهرا                           پسر علی اعلی                  ببیمه یکه وتنها                          

                        



ارسال در تاريخ چهارشنبه دوم بهمن 1387 توسط علی مهرانی (نسیم)

                                             مَهرُن

      زمين و خاك پاكت گوهر افشُن                  ته مي دلبر ته مي دلداري مهرُن

     تي كوه و تي كمر تي دشت وصحرا              تي اَمروز وتي ديروز وتي فردا    

      فقط من زنده هستمه به تي ياد                     فَغُن از تي غريبي دادو بيداد 

      قديمي راه ورسم زندگُني                            فراموش كُردمي با بد گمُني

     به جاي اون همه مهر ومحبت                       چيير بدي ببييه  رسم وعادت

     وچان و پيرمردُن و جونُن                              به فكردودن وترياك وقليُن

     شو وروز همه با بي قراري                           به سر بونه به چرتي و خماري

      ديير محله ي ميوني زحمت و كار               ببييه مردمي ير غيرت وعار  

      كسي از حال كس خبر ندارنه                     ديير تي خرمِنُن چَپَر ندارنه

  يوئر و دست هم گيري فراموش                به درد بي كسي ، كسي نييه گوش

 خَمه تا ياد اُرم از اون قديمُن                     از اون مرز ومهار و سنگِ سامُن

 دَهِ بز ،وَركُلي و گوگل وپَل                       ورامالُن و زنگِ سئيس و كل

       كُماه وبِنِ واش و گُرز  و وايه                     كتِ چو ،كشكِ دو ،پنيري مايه

       سُنه و پاله و الرگ و اودال                         گوشيل و كنگر و پِشكل وتَپّال 

        گزرچال، عسّلك، ميلين و اون رو                 كُنس ووزم دار ، الوالي ، هَمرو

       دُهاله و كَمُني ،  واشِ  كُپا                          واش انجن ،  كاردِ چو ، تَكَّلي همرا

       دَمِجار و دارِجت ، خيش و ورزا                 مهرُن ديم وقلاكي چال و مِزرا

       گُرس و مرجي و گندم كُپا ، جو                 هوايي گرمي و گُلَي بِني خو

      تَندير شَو ،  ماشه و هَسُّم ،  ديزِندُن            نَل و تيرو  سِتُن ،  لتّازه ،  نَودُن

       كُرس ،آزينگله ، كالِوي ،  فُكا                       گو و گوساله و ورزا ، جُنِكا

      دَلاورده ولوك ، دُپَربِني ، بند                      كِرِچكات و اِژقاري سَري كَند

       زيگال و خشت ِچين ،  پردي ونِكاس         دلابچه و قضينه ي ،  لوي وتاس 

      گول بِنه ، گو ئند وتَله ،  شيرتُن                تَش و دُوره و تندير و زِمستُن

      كليك وكولييك وليك و پِشتارد                  فتير و پنجه كش ،شيره و تيتارد                                                                                                                     

     حمُمي و بنّا ، چُوپُن ، چارويدار                     دشتي بُن ،كدخدا ،جارچي و پاكار

     غُرق و آييش و واش چين و گَوچَر               دَهِ بر ،  آبيجار ي لات و لَوَر

     چُنس و غرو و تيل مهي ره                           مَه در مِه و عيد و تيرما سيزده

     تو ريز ، پشم رِسي ، بز مي و چَل                  آسِمُن غُرّه و كوه وارش واَل

    آرس كمر وسه قّاش و عِمادين                     پس نودين و تراز دره ،  تاشي كين

   خُنا قاهه ،لتِ گَلي و دربند                              وزند و سنگ وازي وري او گند

   گليم وقالي و جاجيم وايزار                            كلند و گيلداز و  مَغراض و مسمار

  آبشكه، كاتي و گنجه و يَخدُن                         صِندق و پالفه و لاك وچَمَدُن

  چَپِش ،كُلي ، تُقُلي ، كلِ كاهار                         اَغوذ و فييك و سيف و هلي دار

 كشي و كفلي و تنگ و پالُن                                گواله و سوعه ، زنبه و گالُن  

  پركِ تا و لافن ،باربند ،  قياسه                       بنين سري مجمع ، همسايه كاسه

 گرسوز و زنبوري ، موشي و لمپا                          رزه و حلقه و كوره و كندا

  غُراب وقُلاچ و سَرَد و ميشكا                              چارق وگيوه و نمد وشولا

 شُنه ميك و فييه ، ساجه ،  خاك انداز               پيت لحاف و زير گيسي ،زير انداز

كُچ كرگ و طلا ، چيلكا و تشني                           پيچا و گل و گرزه و شال ترشي

 زرج و ماچكول ، سمبوره و غاز                           زِبُن حرّاف و ترّار و مُقم  واز

  سياه بن ،  شورك وآتك ،  كمن گوش              تپو بند و وريس ،  پيلَك ،  قَوِ جوش

  كُله پيش ،گِردني ، ميركا ، بالنگو                       گدّبا  ، گَننه ، خالو زن ، آمو

  گوالدوج ، سُپَّلي ،دُرِش و درزِن                         كل پيير و هُزني و پيير زن

   چادر شو وشليته ، تنگِ تُمُّن                             شو  استا عاليزني ورف و وارن

     ادبچه و لَلِه ، گهره و بالش                         كدي تره و ترشي اويي ،  خورش

    خياطِ سر و سلمُني ، زنايري                             بنيش و ورنشين ، مار پلا خوري

    جِرب لنگه و هيپ هيپ و دريجه                    خُرطوم كلا شيين با داس و تيشه

    مليجُنه و ساس ، اِسبيج و چُمَك                      بُمِ گاردن و بُم رو ،گال ونمك

   موماك و چارك و زَنگو ، پيرِوَك                     تلِ گزو  تُسِن گوال ، كنگينك

  اجاره ، پِتِنيك ، چَنگُل وآيشم                           قليكر ،گيوه كَش ، مِزدور و آدم

    توئر زين و توئر ،  فنداره و گاز                      هَونگ وانبر و دازغاله و داز

        دَمرغول و بلو ، شَنه و ليفا                               تلي آرد و گرت ، اَربي و حلوا

         هيمالُن و بنيكة هيمه و زور                            پياز او ،  قرمه و چِزل و بِلغور

       كُچلامپيز ، ودد ،وردي ،پاچكال                        لاك دله و زِميِر و سُقِچال

       كَچه ليز و كَچه ، دَوري ، دستِ چال                 كنديل و بَره و كله ، كلم چال

    پاچالي ورد تا ، شُنه و مكو                              پنيرِخيك و توك و كيسه اي دو

    چَلِ پر ، آسيو ، اهرك ،آبدنگ                       دُشُن و كوزه و كلاتي ، سرسنگ

        سَرِند و غروال و نُن چين و تيهن                    اِشكر و قُلَح و شيش و پَريجن 

        دِلا خُنه ، لَشه ، كارتَن ، وَندالي                       پَلينجارو بالِسكين ، لَپ وپَلي

    چكا لو و پيش اَيوُن ، اَر و باري                   جِزازان و خِزِ پَچ و لَلِ دي

           گَمَردَو ، لَنگري ، باديه و لُور                       وِر و غول و ديوُنه ، تور و ايبور

           مكّو كاي و تپ كاش و قاب بازي                كَمَر دوش و پاله جار و كَلوازي

       تير ماه و اُنِ ماي سوج و سرما                    ديا ماي كوتِ بار ، زور و خاكِپا

       مِراد مَحلِج و پس محله يي ،  شَيخُن             سيا پا ، اَحمدُن ، نَوِكه ، عِمرُن

       كوچ بار و گدوكي پايي سرما                      نمكِ كيله و شيلنك ، سجي جا

  اسا بشنو ته از مِن چند تا مثَل                         ول خري پالنِ دوجنده وَل

  خو ، بالشم نوينه وشنا رِ خورش                 زن و شيئي دوا باهاري وارش

      خونة دله ندارنه شويي شُم                            خونه درگا دارنه دَشُن و وَشُم

      خُرِمه كمتر و خُسِمه جمتر                          صرفش نبو دوتا گوشش بونه كر

     چيير نشناسني راهتِ از چاه                         خرِوِني زدن سيخ سر كوس گاه

     پيشي اَمزنا يي پسي گزنا                              كارِ اَمروزت نِنگن به فردا         

      زمين خني بييش مرز و مَهار                         اگر زن دي خني بييش وي مار

     بي غار بو بهتر آدم تا بي كار                         بي مار وَچي جور هي ته نَزِن زار

     چنس سوجاندنه ورفي اسمِ بد                   هيچ وقت نودردته آدمِ بي درد

      نُو كه بيما بُونه كهنه دل آزار                        اين گَپُن جمله اُن نبو ته رِ عار

     خدا كنه نبيم گو نُه من شير                          بدنيم قدر هر چي آدم پير

      چاقو گو نَبرينه خودشي دسته                      پير مار، نبونده وچه دِ خسته

       قناعت كنيم اگر دارمي كم                         ويني كه هاديييم دَستُن به هم

      به خاطَر بو ته رِتي اصل و ريشه                    من وتي جد وآبا رِ هميشه

    هموشُن كه بيينه ساده و پاك                    بَبينه همنشين و همدم خاك

   خمه تا هاكُنم يادي از اوشن                            از اون زحمتكشُن شيرِ دورُن

محمد شربت اون استاي قرئن                      طبيب حاذق و دكتر حسن خُن

وفايي ، ابن يامين ، كبلا مهدي                       گيوه كش اس نياز علي و هادي

نجار و هم چِلنگر استا سلمُن                       استا محراب ، محله ي آسيابُن

عزير ،مهدي قلي ،طيبِ بنا                          آشيخ جمال و مشت عليِ ملا

ته رِ‌‌‌‌‌‌ يادِ قديمُني آهنگر                              استا برار و وي پسر مظفر

ياقوبِ كفاش و مش عباداله                         استا شفيع خياط ،استا روح اله

علي آقا ، نورممد ، استا هاشم                          عباسعلي نمد مال ، استا مسلم

گل آقا ،مشتي فرخ اله نقال                       بابعلي قصاب و يونسعلي بقال

جمشير ِچك بند و برات مجُن                   جافر و شيخ محمد و  رمضُن

استا رستم پالُن دوج مشتي بَبا                    عينعلي تعزيه خُن و ميرزآقا

كتاب اله ،علي اكبر  ، كل ممد                    اسفنديار ، مي گدبا نورممد

ابوتراب ، علي بَبا ، نوراله                          ميرزجمشيرو شيخ حسين، رحمت اله

كوچكعلي، كاميار و استا عباس                  ابراهيم و باب اله مشتي الياس

آميرز يوسفِ خوشنويس و نعمُن               ميرز امراله ي ، مكتب  درس  قرئن

ابوطالب ، غلامحسين و عرفي                    استا عبدل ، ميرز علي ، ملا صفي

 مش تقي و  اَقالي ،  عزت اله                    شاممد و مظاهر ، رفعت اله 

حسينعلي ، رحيم علي ، خُن بَبا                 اله قلي ،‌ميرز حسنعلي كَدخدا

مش آق بالا ، شيخ علي آمو اِحسُن            علي كرم  ، امن اله ،امير خُن

آمو نصور ،علي گدا ،فيض اله                   مش رئوفعلي ، خالو نوروز ،لطف اله

مشتي حسين آمو رسول و اكبر                 مد كاظم و علي شير، مشتي صفر

ميرزا سعيد،ميرز علنقي و رحمُن               آشيخ محسن ،مش عوض ، ملاقا جُن

استا ممد ، آبزرگ و  فتح اله                    عليشاه و مش رجبعلي ، سيف اله

 ميرزا خُن و شير محمد ، فرض علي           مشتي روشن ، توفقعلي ،محرمعلي

مشتي آقا ، علي اصغر، مش كريم               ميرزا حسين ،شكر علي و رحيم

عليرضا ، ابوالفضل و مش مهدي                   مشتي صادق ،فرخ علي ، طاروردي

كبل اسمايل و مشتي خالُق ، عابدين                 آمو سرمس ،امين آقا ، مند امين

مشتي ممد، يوسف علي  و سالار                      ياقبعلي و دين محمد ، مش غفار

ميرز مندسن و احمد ، استا منصور                    استاي سنگتراش محله  ، تيمور

به خاطَرم دنييهِ اسمي ديير                             پر حرفي كُردمه نوين كه چيير

اگركه خندي روحشُن بُبو شاد                         فاتحه اي هاكنين اوشُنِ ياد

خدا كنه كه بون اَما د ِراضي                           ارزشُنِ هيچ وقت نيريم به بازي

امي محله بييه محله ي پاكن                          وني كه هاكنيم اونه گلستُن 

 آخرِ كار گُمه اين بو تي خاطَر                            كوچيك و گت و احترام گت تر

  من و تي اصل و ريشه هسته مَهرُن                    وِرِ دوست دارمه اندازه ي جُن

   خدايا اي خداي با محبت                                   مَهرُنِجُنِ ته بدار سلامت 

 



ارسال در تاريخ دوشنبه یازدهم آذر 1387 توسط علی مهرانی (نسیم)

اسلایدر