دل

ترسم آن روز به دادم برسی دیرشود        دل زبی مهری توپیرو زمین گیرشود

ترسم ازیاد تو افسرده شود خاطر من       چهره ات درنظرم چون شب دلگیر شود

ترسم آخر دل رنجیده ام از دوری تو       بی سبب از همه ی خلق جهان سیر شود

من و دل بی تو درون قفسی زنجیریم       توبرو هر چه خدا خواست زتقدیر شود

راه تو گشته کنون از من دلخسته جدا       همرهی با من دیوانه چه تعبیر شود

بادلی غمزده هر دم  زخدا می خواهم        دل تو چون دل من پیش کسی گیرشود

تا بفهمی که هنر نیست دلی آزردن          هر که آزرده دلی بنده ی تقصیر شود

پندی ازمن بشنوگرچه سخن قابل نیست     دل که شد هرزه پرازحیله وتزویر شود