کُپای دیم استای و دی دی زنی یار
کُپای دیم استای ودَی دَی زنی یار
ته رِ ویمه می دست ودل نییه کار
آبشکه ی پِشت یکی وینه اما رِ
ادی اون روزی جور اُرنه می سر جار
بومی سر دِ بَشو جیر ، کار ندارنی
ندارمه طاقت نفرینِ تی مار
جَختاکی مُهل هادین فصل باهاره
بونه دنیا به کام مُن خوش و خوار
شِمی صحرا سرون باهم یواشک
به دور از مَردِمُن بی غصه بی عار
سر قولم ، که می خدمت سر آیته
امه تی خواستگاری باش می رَهدار
مِن‌و تِه که ببیم نُمزه ، به وقتش
نشون دِیمه که کی هسته تی دلدار
تلافی هاکُمه این اَخم و تَخمه
به شرطی که نَبی من دِ دل آزار
تی چشمی غم اِنه می چشمونی پیش
بُومه این زندگی ، دنیا دِ بیزار
نخوامه هیچ ته رِ غمگین بَوینم
به تی عشقه دل و جونم گرفتار
تی خوشبختی فقط می آرزوئه
تِه هستی تِه فقط می یارو غمخوار
دُمه اینه دُنی که مِن تی خاطر
کُمه هر کاری رِ بی خوف و اجبار
خدا را چی بدی شاید دی روزی
بدی هادا جاشه خوبی به یکبار
مَحبت که کُنه خونه ، دلی سر
تِه بونی یار ، تی مار دی جُنهِ زن مار
اسمم علی . معلمیّه شغلم