اولین مرثیه
اولین مرثیه سروده شده به زبان محلی (بحر طویل )
منمه عزیز زهرا پسر علی اعلی ببیمه یکه وتنها
وقتی که حسین عزیز دل زهرا فقط از خواهش اون مردم بی وفای کوفه بیما کرببلا وی دور تا دور بیته لشگر رو کُرده به ابن سعد ، یزید و اون شمرِ ستمگر بُته ای مَردِم ناپاک جفاکار نَدُندی می پییر علییهِ اون شیر خدا حیدر ِ صفدر می مارِ فاطمه ی زهرای اطهر آخر این ظلم و جفا روا نییه به آلِ طاها
منمه عزیز زهرا پسر علی اعلی ببیمه یکه وتنها
آخر این رسم ِ کَمین مذهب و دینه یکی رِ بخای بیا بَبو تی مِهمُن بکشی تیغ و دَوندی وی رو رِ او عجب از اینه ندارندی شِما مذهب و انصاف بدتر از شیطُن وای گروهِ خناس خواهشم اینه فقط لحظه ی آخر هاکُنین رحم به این بی کس و بی یار زناکُن و وَچانه که همه هستنه ناموسِ پیمبر نورِچِشمُن و عزیرِدلِ زهرا
منمه عزیز زهرا پسر علی اعلی ببیمه یکه وتنها
ندُمه به چه گناه چییر شهید کُردِنی می برار ابالفضل دلیرو پهلوُنه ، می علمدار ، سپهدار هَمُن شیر ژیونه به چه جُرمی وی دوتا دستِ قَلم کُردنی و تیر بزانی وی دوتا چشمِ نَدُندی وی تا اون لحظه ی آخر این بییه ذکرِلبش برار برو بَرس به دادم که ته هستی ته فقط می سیدو سرورو آقا
منمه عزیز زهرا پسر علی اعلی ببیمه یکه وتنها
بیشمه تا وی سری ور بُته ای برار تِه رِ خدا فقط خواهشم اینه مِنِ به خیمه نَبر تا که خجالت بَکشم از تی سکینه هَمُنی که دل غمینه چشم به راه تا وییر مِن بَبَرم او ایهالناس کُجه کس بدییه دو دس جدا بی مشکِ سقا
منمه عزیز زهرا پسر علی اعلی ببیمه یکه وتنها
می عزیزُنِ شهید کُردنی از قاسم و عبداله و جعفر نَوجوانم علی اکبر نَوگُلِ شبهِ پیمبر کمرم دولا بَبییه وقتی که صدا بزا پییر بِرو بَرس به دادِم ندمه به چه گناه وی فرقِ پاک بَخورده شمشیر به خدا دامَنِتُنِ گیرنه آه دلِ لیلا
منمه عزیز زهرا پسر علی اعلی ببیمه یکه وتنها
طفل شش ماهه چه کُرده بیتِمه تا دستمی سر که بوام شامی و کوفی طفلکم تشنا بَبییه کُرده مارشی بغل غش یی پریک او هادیین چییر شِمَی دلِ درِ تَش بزانی تیر وی حنجر دست و پا بزا می دستی سر بَبییه پرپر دُمه اینه به یقین که هستنی کافِرو ترسا
منمه عزیز زهرا پسر علی اعلی ببیمه یکه وتنها
شِمَی همراهمه ای مَردِمِ ناپاک نوئین روز قیامت که اَما حسینِ نشناسمی و وره شهید کُردِمی از کین مِنمه عزیز حیدر نوه ی پاک پیمبر سومین اِمامِتُن به روز محشر بَکوشین منه به ضرب تیرو خنجر خون مِن خونِ خدا هسته همینِ بُته احمد وعده ی مِن و شِما روزِ قیامت از خدا خَمه که خوارتُن کُنه به کلِ دنیا
منمه عزیز زهرا پسر علی اعلی ببیمه یکه وتنها
اسمم علی . معلمیّه شغلم